Morbo iterum superatus hebdomadem totam amissi. Quinque diebus neminem nisi medicos tres invisi, et consilia omnia sivi emori. Eheu nec amicos apud nos cenaverunt, nec amicam veterrimam, quae paucos dies in Vrbe demorata'st, recepi. Hem, de hoc satis. Tandem ad vitam revenio.

Heri ad nundinas librorum antiquorum PBFA in vicinia Hammersmith iimus, quae simul ac alias nundinas Olympiae agebantur. Credimus apud illas e duobus, libros pretiis minoribus venire. Vero fefellimus ; magna pretia magis collectores quam lectores attinebant. Nonnumquam codex perpulcher tentavit, sed in fine nullum emi, neque venustum codicillum operum Apulei omnium... [[suspirium]]. Non possum librum £225 emere qui tam fragilis est ut legere nequeam. Librum carminum italicorum Petrarcae (illorum rerum vulgarium fragmentis vel canzoniere) aeque praeterii, quoniam, etsi velim legere, nescio aut utrum possim aut, si possim, amem. Porro iamiam satis litteras medioaevales legi. Attamen intuentes gavisi sumus.Nunc desidero codices iterum facere ; enimvero speraveram nundinas me sic incitare.

A nundinis ad viam charing X iimus ut librarias exploraremus. Primum in pistrino Valérie prope locum Leicester Square crustis et caffea vires refecimus. In primae libraria subsolio librum Petrarcae italicum inveni -- £4 ! Itaque litteras medioaevales non iam dimitto.

Τί θέλω ; οἴμοι ! οἶδά νυν δ'οὔ. σαλεύομαι τοῖς τῆς ἐμῆς ἀπορίας κυμάτοις. ἡ γὰρ ἀταξία πεπολιόρκηται τὴν ψυχὴν, οὐ δύναμαι τὸν τῶν φρονημάτων θόρυβον ὑπολαμβάνειν. συναγείρω δὴ ἐμαυτὸν -- κοὐκ ῥᾳδίως -- νομίζων ὅτι ἐβούλευσά τι · ὥρας φυγούσης μετενόησα. ἡ ὁρμηὴ οὐ παύσεται. ἀβίοτος ἡ ἔκπληξις.

Quot veteribus desperenter haeremus ! Manet nihil idem, propter vel tempus vel actiones hominum deorumque. Et nos mutamur, sed et non omnia nobiscum eodem modo mutata erint.

Quod nunc aptat olim non apatabit. Non erit etiam idonea. Putamus quod commodum fuisse iam commodum esse, invite cariem agnovimus. Memoriam in loco status hodierni vidimus. Commoditas est fraus vel phasma, persona quae non-idoneum verum celet. Transit ineluctabili fato, aut evanescit aut rumpitur -- aut manens trita fit.

Possumus nova vel discere vel colere, immo debemus, ne catenis praeteritorum opprimamur. Tot consilia facio quae pondus curarum veteriorum impedit. Malo opera gerere quam onera.

Iuvenis sensus novos ardenter petebam. Non solum dico sensus libidinosos vel delicias corporis vel vecordias medicaminum, sed etiam sensus omnes insolitos. Re vera volupates flagitiosas maxima cupiditate quaerebam -- non nego -- attamen nec minus nec magis quam innocuas. Ita, quamvis crapulam peterem, tam sobrietate fruebar ut alia oblectamenta penitus gustarem.

Nam novitates sensiferas explorans aliquando stupra impudice gustavi. Quoniam viator nolebam dolores insolitos praeterire, pudibunda igitur insueta in carceribus tenebrosis, cellulis sordidis, tabernis nocturnis intestabilibus experiebar, ut acerbitate luxuriarer ; nunc spectavi, nunc egi, nunc passus sum. Aut dulce aut asperum haud referebat ; sentire erat finis et summum bonum.

Attamen nunc dolor cottidianus me obsidet, me opprimit, atque primum sensus hebetare desidero.

Ferias mensis Maii argentarias quam iucundas egimus. Non solum trium dierum weekend erat, sed etiam Mel laborare die saturni non debuit. Hunc diem igitur arti et scientiae consecravimus. Mel vult stolam scaenicam aedificare (hoc rectius dico quam suere). Primum ad viciniam Camden iimus varia instrumenta partesque petitum. Taberna, cuius merces scrutari volueramus, infeliciter evanuerat. Turcica in popina prandebamus dum consilium novum constabamus. Ad forum covent garden ferrovia vecti sumus ut fortunam inibi apud magnam tabernam artis probaremus. Omnia paene desiderata invenimus : orbes styrofoam factas, cultrum novum, fucum argenteum ad stolam aedificandam. Et nonnulla insuper quoque repperimus. Mel hortata'st egomet materies novo coepto emerem. Argillam igitur et instrumenta formandi emi. His emptis ad librariam Dover ambulavimus, quo librum caelaturarum victorianarum emi, ut picturas fabellae facerem. Deinde apud Forbidden Planet recentissimum librum e serie Love & Rockets praedam cepimus. Reliquum diei in thermopolio linguis serica et graeca studuimus.

Die Solis ferrovia Brighton vecti sumus. Robin nos e loco ferrovia ad tabernam scandinavianam Northern Lights adduxit. horas sermone comiter sumpsimus, ut solemus. Vespere fabulam e Brighton Fringe Festival titulo My Gay Best Friend spectavimus. Solum actor unus mima una in fabula partes agebat ; nomen viri ignoro, sed mima erat Louise Jameson, olim quae partes Leela in serie Doctor Who egerat. Post theatrum nova in taberna potavimus, donec ferrovia Londinium revenire oportuit.

Die Lunae fuit paene imago diei Saturni in speculo : primum in thermopolio studuimus, dein ad artes vorsimus. Gaudeo quod Mel consilium stolae fecit. Bonum est cum ambo artes persequamur, quoniam nobis et auxilium et confirmationem damus.

Mensem fere debeo diaetam perseveram patitenere : oryzam, quid herbosum, parum carnem, nihil salsum. Non possum panem edere (neque in circensi !) nec temeta bibere. Re vera, tantam castitatem non vereor, nisi egestatem caffeae. Nescio an possim resistere. O Salus, me necabis&bsnp;!

Ut Walpurgisnacht celebraremus, in taberna istius Last Tuesday Society spectaculo laternae magicae, e serie Hendrick's acroasium adfuimus.

Cecile hortata erat mature adveniremus ut tabernam exploraremus. Ita horam paene exploratione sumpsimus, per thecas ossium cadaverorum insolitorum &ceterorum plenas ambulavimus. Congeries est magna et varia, sed talem iam vidimus ; nescio si hoc iudicium aut ad nos aut ad congeriem attineat. Deborah, amica Mellis e V&A, nobis convenit ad spectaculum spectandum. Utinam eam saepius invisamus.

Professor Mervyn Heard spectaculum agebat. Duobus ingentibus laternis orichalchi utebar, et omnes eius patellae vitrei (anglice slides) erant antiquae, e quibus antiquissima erat ex aetate Napoleonis. Historiam spectaculorum ab saeculo XVII ad XX narrabat, vero magis Clio quam Melpomenen colebat. Valde gavisi sumus pompa imaginum et ridicularum et horriferarum. Olim phantasmagorian verum spectare valde desidero.

...

Hora veneficiarum tempestas subito coorta me a somno suscitavit. Tonitrum resonabat, fulgur coelum inluminabat, imber tectum verberabat. Sabbata videlicet magna et Londinii sagae celebrabantur.

Si non valeo, non scribo. Immo quoque dicam invicem : si non scribo non valeo, quoniam desidia mihi nocet. Sed morbus calamum superat, quod mentem hebetat animumque opprimit. Porro, ut putam, nemo vult narrationes de socordia e lectulo scriptas legere, neque avidissimus quidem fautor istius Proust.

Eheu hebdomadem cunctam aegrotans perdidi. Saltem morbus non ortus est donec nuptiae amicorum celebratae essent. Postero deinde die Lunae medicam invisi ut medicamen adeptus sim. Remedium acerbius morbo.

« Verum est ! inquit, verum ! Hoc solum est verum, quod habeo ; omnia reliqua sunt plastica. »

Mane in subterranea (sc. ferrovia) haec verba audivi feminam quandam soldali suo loqui. Primum putavi eam haec de libro dicere, quippe legebam ego codicillum papyri (quem obiter e bouquiniste sinistra in ripa Sequanae emeram), dum homines machinis Kindle iPad iPhone &c legentes mihi circumdabant. Denique cognovi eam de gemma in annulo locutam esse. Sed ista sententia certe multa de vita hodierna exprimit.

Ἐσκεψάμην ποτε ἐν γεφύρᾳ τινὶ ἐν τῷ τοῦ Διδασκαλείου οἰκοδομήματι συγκαθῆσθαι κύκλῳ ἀνὰ πέντε καὶ δέκα μαθητὰς. τὰ δὲ μαθήματα πρὸ τῶν χειμερινῶν ἑορτῶν τέλος εἰχον, ὡς οἵδε οἱ μαθῆται τὴν πᾶσαν ἡμέραν ἐκεῖ ἐσχολάζον τῷ λάλειν. οἰμοιμοί ! αὐτους τῆς εὐλευθερίας καὶ τῆς ῤᾳστώνης ζηλῶ. οὐ μὲν νομίζω με γέροντα, τοὺς δὲ μαθητὰς θεώμενος τὴν ἥβην ὀδύρομαι. τὰ γὰρ τὰ αὐτῶν μελήματά τε καὶ σύννοιαί τε φροντίδες οὐκ εἴσιν ὁμοῖαι τοῖς ἐμοῖς. οὐδαμῶς καλλύνω τὸν τοῦ μαθητοῦ βίον, οὐδ' αὐτῶν οὐδ' ἐμὸν ἀποβληθέντα, ἀλλ' ἀμφοτέρως ἢ ζῶν ἢ βιοὺς οὐκ ἐνδοιάζω αἱρεῖσθαι τὸν ἐν διδασκαλείῳ βίον ἀντὶ τοῦ ἔξω. ἑαυτοὺς δήπου νυν καθιερῶσαν ταῖς Μούσαις · τοιούτου τοῦ βίου φθωνῶ.

Ad tabernam nocturnam The Electric Ballroom invicinia Camden iimusut spectaremus Emiliam Autumn canere. immo, magis spectaculum egit quam cecinit ; omnia infra explicabo. cum advenissemus agmen exspectatoruma tabernae ianua ad imam viam et trans quadrivium sinuebat. Tandem moveri coepit, quo tempore Alex et Valeria, qui e fenestra tabernae propinquae turbam immotam intuiti erant, nobis convenerunt. Si spectacula, eis inquam, general admission, nisi in taberna minori quam diaeta nostra, arcemus. Faciliter custodes constituerunt solum saccos scrutari, nec (ut solent) membraet truncum defricare ut arma vel medicamenta exquirerent. Si quis tessaram tulit,nutu custodum progressus est. Cerevisiis vilibis emptis lentule per turbam navimus conspectum scaenae idoneum petitum. Heu, difficile visu ; puellae feliciter caligas « suggestas » (anglice platforms) gerebant. denique (hem, duo post incepta falsa) spectaculum incipiebat.

Apparebant in scaenam Emilie suis cum sodalibus, nomine The Naughty Veronica, The Blessed Contessa, Captain Maggots, de tergo scrinii rotundi perlucidique. Videbantur numina burlesqua,bella etterribilia. Nunc sicut nymphaesaltabant, nunc maenades. Ludiae licentia luxuriabant (ἢ λεσβιάζουσιν). Vox Emiliae magna vi deleniebat et stridebat ; perita est cantatrix et eximia musica classica (obiter dictu : CD eius in quo opera Bach, Corelli &c violina canit maxime amo). Nonnulla inter carmina IIve IIIve post scaenam evanuerunt ut vestimenta mutarent, dum reliqua orationem habebat. Medio spectaculo Tea Time nuntiatum'st. Mensa placentis plenam in scaenam protulerunt. Theam in scaenam libabant, in spectatores fundebant, et placentas iaciebant. Carmen veteri modo Kabarett cecinit Emilie transvestita. Postea Veronica (inter carmina videlicet) rogavit spectatores evocatam, puellam quae numquam aliam basiavit, ut scaenam ascenederet et osculo « corruptam » sit. Non pulcherrimam eligit, quam comitatem inexspectatam videtur. Magnopere basium plasum'st. Evocatam dein post scaenam misit, et Eas, inquit, poste retinere malo -- in carceribus. In fine, inter carmina encores Emilie sermonem ex tempore habuit. Turbam sescenties laudavit, quod insolite vivit et vestit, ac senes et iuvenes una congergantur. Dulciter tota corde locuta'st. Erant qui mollitiam profusam respuebant, sed ego verba libenter recepi. Societatem nostram subterraneam colamus oportet. Cum spectatoribus suasisset ut ultimum carmen canerent, sincere admirabatur, quod omnes verba noverunt. Censuram tamen unam proferam ; non satis violinam cecinit.



( SPECTACVLI IMAGINES )

Die Veneris ferrovia ad oppidum Welwyn Garden City vecti sumus, quod Gary et Lorena nos nova in diaeta sua ad cenam invitaverunt. Toto paena die colloquia de fictione scientifica gerebamus dum temeta hispanica potabamus.

Die Saturni Alice apud nos revenit. Cum patre et patruelibus II in taberna Shaftesbury prandimus. Sex ferme annos Mercedes non vidimus -- nunc paene adolevit. Post prandium alii sua officiola petierunt, nos III (sc. ego et sorores) tres horas liberas habuimus.

Nempe Oliver diem natalis in taberna quadam in vicinia Stoke Newington vespere celebrari volebat. Iter in rete quaesiimus ; TFL dixit aut horam per et laophoros II et ferroviam aut semi-horam peditem. Itaque ad orientem ambulavimus.

Frigus erat dies, sed in finibus Stoke Newington thermopolio amoeno obviam iimus, hippiorum propitiorum pleno, grato et commodo, quo hipsteres non iam invaserunt. Frigore caffea abalienato per vias et horos publicos iter pergimus, ut denique (ac mature) ad tabernam adiremus.

Multi comoedi, et Oliver ipse, orationes dederunt. Musici cecinerunt et nonnulli DJ ictus rave-enses fecerunt. Pauci, ut videtur, eius amici eandem musicam amant quam Oliver -- infeliciter.

Die Lunae in caffeo prope Russel Square, ut solemus, studuimus. Mel librum exercitationum sericorum finiit. Ego fabellam aegyptiam elaboravi. Hebdomades alserat, quod Camenae tacuerant, sed deae delectabiles denuo me stimulaverunt.

Vespere in theatro Old Vic fabulam The Duchess of Malfi Iohannis Webster spectavimus. Eximie nos delectavit. Scaena erat opulentissima, et quam callide facta. Omnes actores mirifice agebantur. Fabula ipsa, de qua nihil praeterea cognoveram, est summa tragoedia iacobeana, genus valde simile tragoediis Senecae (cuius mentionem videlicet in libello et imaginem conspexi). Parte prima tenaciter anxietas crescat, dein parte secunda cruor ubique erumpit. « I serv'd your tyranny, and rather strove / To satisfy yourself than all the world: / And though I loath'd the evil, yet I lov'd / You that did counsel it... » (Tyrranidi tuae inserviebam, immo studebam tibimet magis quam toto mundo satisfacere, ac nihilominus a malo abhorrebam, te amabam qui malum suaderet).

e fenestra deversorii

Vesperi Lutetiam advenimus. Ab aeroporto Charles de Gaulle ad locum ferrovialem Nord ferrovia celera, e quo dein métro ad locum Jules Jofrin in vicinia Montmartre (XVIII^ème) vecti sumus.


vesper montmartrensis

Deversorium invenimus et sarcina relicta vias exploravimus. Nocte clara vernalique fruebamur dum collem minutatim ascendebamus, iter alietorie per vias angiportosque facientes. Nonnullas librarias praeteriimus, quarum in pugillaribus nomina situsque notavimus ut die revenerimus. Totum paene populum inpavimento coram thermopoliis et tabernis vidimus bibentem. Dies erat Lunae, quapropter photomachina picturam Selenae cornuum capere conatus sum, scilicet cum Venere volitantem inter aedificia montmartrensia.


Sacré Coeur


( PARIS )

Occupatissimus. Nescio quo vacem scribendo. Iter vocat.

Vespere die Veneris ferrovia Cantabrigium vecti sumus, ut eventum Robin Ince’s bad science book club, partem Feriarum Philosophiae Naturalis Cantabrigensium, spectaremus. Simon in theatro nobiscum convenit, et vinum bibentes comiter fabulas et litteras ante spectaculum disceptabamus. Locuti sunt Robin et sodales eius III, physicista Jim Al-Kalili, comoeda Josie Long et scriptor Alan Moore, de planis de scelestis de hominibus omnium generum fraudulentis qui vel scientiam occultam habere vel suis sententiis philosophiam naturalem superasse iactarent. Primum (et inter alios) sermonem dedit Robin Ince, et locos ridiculis ex libris ridiculos legebat ; Von Daniken e.g. probat alienos extra-terrenos Mesopotamiam invisisse quod caelatura babylonica dipingit feminam antiquam quae subligacula hodierna gerit ! Jim Al-Khalili epistolas antiqua machina dactylographica scriptas ostendit, quas decem annos vir furens ei mittebat. De usu et abusu mechanicorum quanticorum quoque loquebatur. Josie Long varia de medicina fallaci narrabat, occursum praecipue cum acupuncturista. Alan Moore fassus est suam adsiduitatem tales inter fautores philosopiae naturalis insignes insolitam videri ; quoniam, inquit, pupam anguis antiquam veneror, sed et hac de causa bonum sum barometrum nugarum. Deinde in Carlos Castanedam oravit. Omnes IV oratores pergratos antea spectavimus, iterum spectabimus.

Die Saturni calamum bambusae emi, quo melius characteres hieraticos scribere possem. Atramentum rubrum quoque nanctus sum, quo capita inciperem. Donum uxoris diei natalis secundum dein emi, de quo silebo ne cognoscat.

Die Solis consilium itineris fecimus. Nescivimus quo peregrinari voluerimus. Multas urbes consideravimus, sed in fine consituimus Lutetiam revenire. Parabamus francogallice legendo : Mel bandes-desinées nonnullas perlegit, ego librum magnum. Peliculas quoque goddardenses spectamus.

Heri vespere post cenam ad tabernam Shaftesbury ambulavimus. Nebula vias urbis obsidebat, ut umore frigoreque tremeremus. Comis tamen ignis in taberna ardebat. Cerevisiis igitur emptis prope focum sedimus. Optima erat nox ad librum pictum illo de indagatore incuborum Dylan Dog legendum.