| |
[May. 8th, 2008|08:27 pm] |
Crescentia nudius tertius revenit, hodie discessit. Feliciter dixit se mense Augusti reventuram. Die Martis in Big Red cum ![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) silkyravena bibebamus, cras in atrio et cum indigo_violeta insuper. Crescentia eheu sigaretas protulerat, ut iterum desinere constituerem, videlicet post eius discessum. |
|
|
| |
[May. 8th, 2008|08:18 pm] |
|
Καιρός ἐστιν, ἀλλ' οὐ προσήκει μοι πάντα ἀποκαλύπτειν. Ἡ εὐδαιμονία γὰρ συμμίσγεται τῇ λύπῃ, ἡ εὐτυχία τῇ συμφορᾷ. Τά μου κακά ἐστι δ'ού · οἱ δὲ πόνοι λυμαίνονται τήν μου ἐράσμιον φίλην. Ἀλλά… ἰώ ! ὡς τερπναὶ αἱ ἡδοναί ! |
|
|
| Whitby γ (non sat celeriter dactylographice locos e pugillaribus exscribo) |
[May. 4th, 2008|11:57 am] |
Hodie die Saturni Maddie, Mel, Alice et ego ad abbatium ivimus. Primum necese per sepulchretum circa ecclesiam errabamus, dein inter ruinas. Quidam photographus me picturam rogavit cur nescio, quod cum bellis III eram. Quia tesserae reventum sinunt, collem descensimus ut in thermopolio pranderemus. Maddie nos reliquit nundinas invisum et cum sororibus ad abbatiam revenimus. In summa columna fracta sedimus ut carbone sorores aedificium lapsum delinearent. Mel Maddiem in sepulchreto ambulantem quoque de memoria scripsit. Mox Ruth advenit, et in columna morati sumus donec aeris frigus hortatum’st moveremur. Abbatiam circumambulavimus dein domum ut theam repperiremus.
Vesper erat et de lectis in atrio per finestram laros super portum volitantes longe spectabamus. Placidus est conspectus avium lentarum et oppidi amoeni, tranquillus et paulum somnifer. Tranquillus, pacatius enim erat hoc WGW : aberant plerumque dramata, etsi maesta est amica carissima, nec lacrimae nec rixae exardescebant. Spero haec verba non fascinum incitatura. Vereor ne agmina in agro tabernae nocturnae sese oppugnent. Utinam omnes in castris manent nec tormenta super muros iaculentur. Melius si pacem concilient, indutiasve saltem unius noctis consnetiant. Putam, inquit Mel, vitam avium beatam : laete in vento ludunt et omnia desuper vident. Ego nescio ; vereor ne futtilis sit : captare, edere, mori. Vere, omnis mundi creatura nobis speculum. De finibus sententiae semi-formes nuper me obsedunt. Notiones fugaces aegre teneo, nisi sermone ebria faterer ut aucultores misericordia columbarentur. Nam per frusta et fragmina intellectum appropinquo, et dimidiam partem in silentium cadere sino ; metuo ne haec ephemeris tacendo multa dissimulet. Quondam, quia admonitus, iuvenis ephemeridem habebam in qua cogitationes mihimet scriberem sed per notas et indicia privata : memoranda vix exscriberem, sententias veras praetermitterem. Nolo iterum metu et pudore victus gravia et studia celare, tamen confessiones quaedam non debent homini traderi : audiat nemo nisi Deus vel vorago edax.
Ad narrationem igitur repperiam etsi brevem. Programma Doctor Who de consilio Sontaranensi spectavimus et Ruth iterum cenam paravit. Dein ullo consilio carentes in oppidum progressi sumus. Ad Shambles ambulavimus, quae frequens erat ut singulum poculum biberemus ante discessum. Sed convivium praenuptiale, anglice hen party velut anthropologistae spectabamus cinaedus modo nautae (breviter) vestitus commentarios incommodos et risus elicuit. Erravimus in viis, non potuimus tabernam vel eventum bonum invenire. Itaque cum Ruth' & Robin et Sarah domum pedem retulimus ubi iuniperum vodka absinthum consolabantur.
Die Solis otiose agebamus. Grand Prix hispanicum in televisorio et focus electricus in atrio… hora nunc X diei nec e casa discessimus.
Sed tandem colle descenso ad portum ambulavimus, in quo caffeis adeptis cremaque gelida nancta navicula Bark Endeavour in mare navigavimus. Mare erat perplacidum, minimis cum undis, sed scopula longinqua in nebulis evanescebant. Orationem solitam habuit gubernator,sed uno cum additamento pertristi : prope ossa malae ceti, monumentum Captain Cook, subsellium novum in memoriam gothicae a percussoribus incultis occisae nuper consecratum ostendit.
Vespere ad Laughtons ut 80s night ultimam in hoc loco celebraremus. G&T ingens paravimus ad in agmina apud ianuam exspectantem : iuniperum recta in lagoenam tonicae plasticam fuderamus. Quoniam elegantes sumus. Musica erat iucunda et ridicula, ut solet, et pocula enumerare media nocte nequivimus. Postea domum.
Convivio posthac afuimus, sed hisorias flagitiosas audivimus. Multi de alveo lesbiadibus nudis pleno mira enarrebant. In ferrovia obviam caledonii cuidam ivimus, cuius in fronte « I need an adult » scriptum’st, et membra virilia in manubus similiter delineata sunt vomitionem et teabagging canebant comissatores, et telephono sermonem cum amicula sobria imprudentem. Convivium, inquiunt, in memoria semper vivent. Pro certo convivio gaudebant ; nos autem domi voluptatem sescenties dulciorem gustabamus. |
|
|
| Whitby β |
[May. 2nd, 2008|08:59 am] |
Itaque ad narrationem reveniam. E loco ferroviae Whitby discessimus et sigaretis emptis ad casam ambulavimus, immo scandimus, quod casa prope abbatiam in colle stat ut e centro oppidi scalas circum C ascendere debemus. Sed quam conspectum de summo colle ! portum et oppidum totum despectare possumus ac utra his campos tesqua et mare. Visenda totius oppidi inter aedificia minora de colle facile aspicimus.
Necessaria in macella adepti sumus dein post cenam ad tabernam The Little Angel properavimus ut miss_amethystae obviam iremus. Post Yanae cum parentibus eius discessum Bethany, soror Mellis, et amiculus eius Chris advenerunt. Noctis finem in casula eorum egimus, ebrie colloquentes dum David Bowie in stereophono auscultantes. Temulenti gradus ad casam ascensimus cubitum petitum.
Mane die Iovis in thermopolio Sherlock’s pandimus et per tabernas errabamus. In libraria sub popina Shambles in hypgeo librum antiquum de Pompeiis et Herculaneo emimus, perbellis cum scalpturis victorianis, quem et Mel vult legere, tam studio de illis oppidis antiquis quam amore Doctor Who incensa. Noctem tranquilliorem egimus ; breviter in Little Angel poculum singuli epotavimus, deinde quod frequentior taberna in Shambles effugavimus. Cornix cum Catullo alibi horam collocuta’st, et feliciter ad nos sine lachrymis se redidit. Dum aberat in taberna de litteris antiquis garriebamus, historicos praecipue graeco-romanos ad sericos comparantes.
Nunc mane. Caffea cocta sigaretisque fumatis in atrio sedebamus dum pulsum in ianua audimus. Duae aderant aniles, Testes Iehovae, quae « velimus, inquiuntvobis hunc libellum dare ; habet bonum tractatulum de Armaggedone, bellum Dei quod bela omnia perficiet. » Comiter recusavimus, atheista, venefica et iudaeus. Attamen quam idonea feriis gothorum est res.
Cacchino opresso ad Spa ut nundinas gothicas videremus, ut die Veneris solemus. Post ientaculum in litore fossilium ambulavimus. Saxa caute ascensimus ut sub scopulum lapides quosdam attingeremus, quos frangeremus fossilia petitum. Mel et Ruth conchas antiquas in lapidibus invenerunt ego nihil. Sed pulchrarum in litore ambulantium picturas feci. Antequam Oceanus litus voravit, abiimus, sed sine consilio. In oppido errabamus, Mel et ego parvula in libraria libros II de larvis secundum morem emimus deinde ad casam theae causa revenimus. Nunc Ruth coquit, et Mel discessit ut sororem Alice reduceret.
Ad Metropole, deversorium cum area saltationis et scaena, ivimus IV, sperentes eventum alterum nos delectaturum. Oimoi et eheu ! Parcae nobis aliud donaverunt. Mima duae in scaena nimis fumida saltationem burlesque agebat, quam spectare valde volebamus. O incallidas ! si in scaena sunt duae gothicae semi-nudae, pulchrae enim, et spectatores conqueruntur universi, aliquid videlicet errat. Manebamus donec actionem secundam (et inperitiorem) spectavimus, dein ad casam effugimus. Iuniperum et toast noctem perfaciebant dum adventum maddiekat exspectabamus. Bowie et Blur cecinimus et gremium Mellis luxuriosum strophio expressum admirabamur, et saepius lasciviter illam pocula et discos in solo rogabamus ut se inflectans conspectum sumptuosum efferret. |
|
|
| Whitby α |
[Apr. 30th, 2008|07:19 pm] |
XIII paginas in itinere exscripsi, nec omnia iam narravi. Picturas quoque CLX feci. Locos primos nunc in ephemeridem, picturas et reliquum narrationis postea ponam.
Ferrovia nunc vehemur, iter Whitby facientes, robot_mel, silkyraven et ego. Ad locum Kings X per imbrem iterum ivimus, videlicet ut mihi nunc inceptio itineris e Londinio magni necesse videtur : bis Whitby, Verulamium, Florentiam, Pevensas madidi profecti sumus.
Difficiles in ferrovia scriptio ; spero me postea hoc legere posse ! Hem semper dum ferrovia vehor in animo multa habeo : velim hoc scribere, illud legere, tractatulum vel carmen laborare. Soleo tamen e finestra terram intueri dum fundi et oppida et silvae et ecclesiae antiquae et c. praetereunt, ac hodie praecipue quod campi in nebula pulchre eveanecunt.
Fuit semihora inter sententias. Nec crapula levissima compositionem adiuvat.
Usque ad Eboracum in sede prope nos, quod circum mensam sedebamus, convector atrox aderat, persona paene in comoedia quadam recenti : mercator limosus, iudaeus yarmulke gerens sed vulgari cum voce anglica, qui totum per iter telephono mobili utebatur, et saepius sodalem suum Sharky nomine vocaret et inquinate de mercatura (dixit quidem « killer deals » garrireret.
Legebat Mel, Ruth mecum interdum amoenitatem praetereuntem spectabat interdum colloquebatur. parvulas etsi magni momenti res excogitabam tacite, sententiae per animum flueret numquam eheu calamum attingentes. Si dimidiae earum partis memor sim, totam Whitbyensem hebdomadem scribere possim ; nisi saltem nimis iuniperum vinum temeta alia ineffabilia bibam : atque in ferrovia trans tesqua lagoenam Beaujolais probi epotavimus. Poculis egentis e collo haurire debebamus : quam urbanitatem !
Longe enim per silentii momenta amicitiam contemplabar, quam nuper crebro animadverto, videlicet causa eventorum vesanorum lachrymasque doloresque elicientum, sed et tum propter adventum brevissimum duarum amicarum e Seattle veterum.Vanessa nunc Cornubiam habitat, Crescentia iam Seattle et volavit ut inviseret. Vanessa, quia μετοικός, eadem ac fueram, adeo paupera est ut non hactenus nos invisere potuisset. Sed sperat mox in Brighton incolare et ibi laborare, ut nobiscum facilius Londinii commoretur. Nam ambae annos peregrinabant per mediam americam et terras alias, et vix eis epistulas misimus. Londinio attacto statim Crescentia tequilam protulit. In tabernam Big Red amicas Mel et Ruth duxerunt ubi illis obviam denique ivi. Tres anni lapsi erant, sed confestim nos revisos ardentem amplectabamur osculabamur garriebamus sicut iam here collocuti eramus. Scilicet nolo tres annos iterum inter commorationes earum evolare, sed maxime gaudeo amicitiam tam firmam quae statim renascitur, immo quam longinquitaa separationis non extinguit. Itaque noctem bibebamus, fumebamus, cibum indicum in atrio nostro imperavimus, carmina Turn Ons-orum in ordinatro canebamus, amicitias Seattlenses Londinienses immiscentes cordia animaeque omnino sese appropinquabant ut vincula nova ac vetera excuderemus foveremusque, nexus angelorum asotorum contexeremus. Hospes cognoscere -- amiciter scilicet -- nexus hominum pandit, domi confirmat peregre iuvat vitas iungit.
Hem vereor ne tener (tenerior ?) sim ne temeritas temperationem superet, ne tempestas animi temulenti temere calamum teneat. Plura autem de hoc cogitabam, sed sobrie sileam. |
|
|
| de carminibus |
[Apr. 18th, 2008|09:05 pm] |
Si quis poesin suam veterem legit, superbiam maximam perdit, immo obruit. Carmina mihi latina, prima et vitiosa, omnia collegi ut emendarem. Duos per dies unum distichon elegiacum laborabam corrigebam torquebam quidem ; nunc recte scanditur. Heu heu, sic per errores progreditur discipulus. Saltem vitia tandem superavi.
Vespere, Marce, tot horas ista epigrammata legi
ut non effugerem tum cubitans elegos
Dum carmina vetera limabam, simul nova conabar. Nam semper haec nova nascuntur cum verbum quiddam mentem percutit ; propterea carmen conitor, quod saepius illud verbum in melo accomodari non possit, in loco postremo positum praecipue ubi verbum optimum maximum habitare malo. Graduum liber mehercle multa adiuvat, sed non est invictus. Syllabas substituere omnino haud fas est, porro versubus uti nolo quos solum in comoedia scaenica testantur. Oimoi ! nomen urbis Lutetia est proceleusma : non possum urbem splendidissimam canere. Non satis est poeta qui elegos de Tuticano scriberet. |
|
|
| |
[Apr. 15th, 2008|08:25 pm] |
Non secundum spem sed etiam secundum necessitatem dies Saturnique Solique egi. Dixeram em multa agenda in animo habuisse quae nimiis conviviis in periculum adducere noluisse. Nimis quidem nun labores et onera vitam cottidianam occupant ; non satis fines meas adsector. Volui, volebam, frustra capto : si vacat hora, abest potestas ; aegritudines patiebar, somnum ignoro. Non autem omnia exitium et calamitas. Itaque narrabo.
Die Veneris, vespere post Latine docui, ad Popstarz ivimus. In via apud taberna custodes magna cum suspicione, opprobrio fere, in nos oculos coniecerunt, quia gothicos. Sed intorire sinierunt. Taberna nocturna, Sin nomine, est labyrinthus ingens. Tres tabulata musicam propriam singula proferabant, e quorum numero unum solum nos placebat. Circum nos erat taberna, ut solet, nos item geeimus ut solemus. Hebetudinem hebdomadie natam non funditus superavi, gavisus sum igitur sed moderate. Cerevisias vilissimas bibebam ut crapulam evitarem ; nec me displicebant nec instigaverunt. Saltem dramata afuerunt.
Iter cum kittylysto et silkyravena fecimus robot_mel et ego ; iter ad tabernam nocturnam est semper laetius in grege amicorum. Vince modo post nos advenit, quem breviter, quod sarcinam eius custodes perscrutaverunt, in cellis et scalias daedalis perdidimus. gypseymission cum narratione de puella vesana dein venit. seph_hazard amicam ajvam in tabernam duxit cui nos commendavit. Perlonge cum ea de litteris francogallicis collocutus sum, et sermo interdum francogallice vel germanice agebatur. Lesbia parva multa Mellem nocte adgressa'st, adiumentum vel amorem petitum. Nos chorus diximus eam bellam. Mel responsit eam conturbatam fragilemque. Denique effugit, et postea eam a Regina curari conspeximus. Quod Blur vel Suede vel Pulp audire volebat Mel, manebamus dum singultim amici discedunt. Sed numquam hi canti sunt. XI hora noctis discessimus.
Experrectus sum ante V hora dieis, et iterum obdormiscere non potui. Horas consilio parvo functus sum, quo per totam ephemeridem locos quosdam quaerebam ; de hoc alias. tractatulum de oeconomicis silkyravenae perlegi ut emendarem. Nihil deinde ullius momenti donec programma Doctor Who in televisorio vespere agebatur ; the Doctor et sodalis Donna personis e libro Cambridge Latin Course obviam ierunt -- Pompeiis ! Optimum et iucundum sed eheu ! aberant Grumio et Melissa. gypseymission post programma advenit et cenavimus gratia silkyravenae, quae est melior coqua quam Grumio ipse. Noctu in Camden ivimus, per viciniam hanc jazz petebamus, atque numquam invenimus, ut noctis reliquum in taberna Quinns ageremus. Sed cerevisiam myrtis suffusam, ita pretiosa, bibi, quae non crapula sed nausea diem Solis pessum dedit. Ad caffeum litterarum nihilominus circa X horam ivi cum robot_mel et silkyraven, ubi cum madda_gaska Mah Jong lusimus.
Haud malum fuit tamen omnino non satisfecit. Bonum est inter amicos cenare bibere loqui &c. Sed pondus hebdomadis immo vere annorum non levatum'st. me omnibus quasi alienum sentio, procul vita et urbe abesse. non debuissem ephemeridem totam perlegere, etsi scripta nonnulla consilii causa colligo, si tanta maestitia invicta sollicitaret. Memorias lectio incitabat quae quiete sepultae iacerent. |
|
|
| distichon elegiacum |
[Apr. 11th, 2008|09:24 am] |
At vereor ne mox cupias dissolvere amores.
Abs te non quaero ne modo commoveam. |
|
|
| speculum |
[Apr. 11th, 2008|09:19 am] |
Amica olim tribus verbis me descripsit, significationem horum ignoro. Quae verba ? non refert ; hoc generatim tractem. Quorsum locum scripseret item nescio ; iterum legere me oportet. Puto illam me foris ladavisse ; simul puto eam sese deceptam esse. Illam explicationem fortasse rogabo, melius fortasse obliviscar. Opiniones aliorum confiteor me nonnumquam sollicitare -- hae nihil, illae omnia significant. Sed nemo funditus intellegit, nec potest. Homo quisque est mysterium, modo conamur nosmet aliquando ostendere. Conquerimur solitudinem inevitabilem -- soli autem vivimus. Poscam illius rationem aut desinam : intellegere profundum dubito.
Nam quondam dixi me opiniones aliorum haudquaquam curare ; vere enim hoc dixi, sed et non admodum fessus sum. Quoniam rumoresque opinionesque sunt hominis speculum singularissimum, quod veritates celatas detegit, notiones mutat, inscite laudatve castigatve : laudibus immeritis aut vitiosis (aut enim vitiorum) exprobant eadem ac opprobrium invidiosum aut ineptum animum fovet. Sic turba inermis valet.
Opiniones amicorum immo familiarum verorum qui amore saeviter reprehendunt qui caritate dulciter nutant, si libenter ac sincere datae et considerate acceptae omnibus praevalent. Nisi fallentur. Nisi decipiuntur. Quod tu, mi amice, quoque speculum es. In facie tua lego desideria mea, meam spem et sortem cerno. Dic mihi veritatem tuam propriam ; veritati meae discrepat. Volo sententias tibi audire cognoscere tenere. Possumne ? si dicis ausculto, sed nescio, nescire possum, temet intellegere. Certitudo a mundo abest. |
|
|
| Londinium nivosum |
[Apr. 6th, 2008|12:11 pm] |
domus londinienses
( +3 picturae niveae )
conspectus per arbores
|
|
|
| epitome hebdomadis occupatae |
[Apr. 5th, 2008|11:36 am] |
Die Lunae, ut solemus, apud alexmatt lusimus.
Die Martis indigo_violet apud nos theam colloquiumque petitum advenit. De sermone nostra palam dicere non me oportet, sed (immo quoniam) magni carissimae amicae interest. Ante somnum librum House of Leaves iterum legere coepi, et de numinibus horrificis totam noctem somniavi.
Die Mercurii in vicinia Camden ad the DevHobgoblin, quod nomen etiam aegre enuntio ivimus, quia DJ ravenstoker non solam musicam gothicam cecinit, sed etiam classicam et baroque ! Ibi indigo_violet et gypseymission invisius, inter enim alios. Proximo mense revenire volo, sed plura carmina vivaldensia requiram.
Die Iovis domi mansimus et Blake's 7 spectavimus, cuius coma personae principis me terret.
Die Veneris webcowgirl et shadowdaddy apud nos cenaverunt. Totum paene vesperem de litteris collocuti sumus, quod hoc loco webcowgirl urbanissime facetissimeque exposuit. |
|
|
| ΔΙΑΦΘΕΡΕΙΝ, ΦΗΣΙΝ ΑΥΤΗ |
[Apr. 2nd, 2008|10:15 pm] |
Προσήκει μοι ἐνθυμεῖσθαι · ἡμᾶς δὲ τοῦ τῆς ταλαιπώπου φίλης πράγματος ἐπιμελεῖσθαι χρή. Φοβοῦμαι τοὺς οἰκτροὺς τοῖς οἰκτροῖς ἡγουμένους ! ἐλπίζω ἡμᾶς μὴ πάντα διαφθείσειν · αναγκάζει γὰρ ἡμῖν σῴζειν καὶ τὴν φίλην καὶ τὴν φιλίαν.
(Ὁ λόγος ἐστιν ἐκ τοῦ ὁνόματος βιβλίου Μαργαρίτης Δύρας.) |
|
|
| |
[Apr. 1st, 2008|08:50 pm] |
In abnoctando occupatus eram ut non multa scriberem, et quid scriptum plerumque celarem. Plura erant bona quam mala, iucunda quam maesta (nisi eheu ῥ-ῃ misellae, de qua sollicitor), nihilominus in memet intuebar, varia ponderabam, tacite non solum austera sed etiam gaudia animadvertebam, de quibus me oportet silere, aut causa invidiae vel fortasse superstitionis quae pronuntiare haud audeo.
Quot res mentem percutebant animam ciebant, tot earum volebam meminisse ; parvulla sunt, quae autem glorior : eventa nullius aut ingentis momenti. Exscribere possim, etsi clam, sed edere nunc nequeo : saltem valde mei interest. Nolim memorias bellas nitidasque cum declamationibus simplicioribus maculare. Cum haec ita sint, me sentiabam plerumque laetum, fere minus solum. |
|
|
| Privatim foris |
[Mar. 25th, 2008|07:40 pm] |
Die Martis duas proscriptiones in ephemeridem posui, sed et utrasque celavi ; praeter memet nemo eas debeat videre. Rationes celandi ambobus differunt, neutrius autem ullum interest : nec pudibundae sunt nec ullo modo repudiosae, nec narratiunculis dedecoris continentur, nec aride quidem scritpae sunt, nihilominus malo sententias quasdam in sinu tenere. Alteram me celavisse confiteor propter superstitionem, alteram propter causam --hem infeliciter-- ineloquibilem.
Utrum eae legantur patiar an ad aeternum, de industria aut oblivionis causa, celaturae sint, nescio. Haud refert, nisi quod sententias de ephemeridum editione, in interrete praecipue sed et aeque nunc et historice in libris, in mente evocavit. Erant, et sunt, qui ephemeridas monimenta commentarios litteras suas edant, et ex eis nonnulli hunc finem petentes scriberent. Librum litterarum Mme de Sévigny iamiam Mel mihi donum dedit, qui primum (vel iterum) semen sententiarum prosevi. Quoniam diaria electronica sunt forma recentis huius instituti veteris, memet igitur rogo, cui scribam ? Volo videlicet locos legi, aliter nullos e papyro perscriberem. Aliquando me puto solum historiarum recordari, ut innumeros post annos memoria litteris ex oblivione eripiam. Aliquando volo declamare, etsi silere me oprtet. Hic patet cor, illic mens : celatis celandis palam vivo.
Atque, si quis quaeret, dico me posita mea celata Latine vel Graece scribere. |
|
|
| Feria VI in Parasceve |
[Mar. 21st, 2008|06:25 pm] |
Dum in taberna aquam tonicam pro convivio emebam, sol subito evanescit et saeviter grandinat. Post grandinem fulgor caelum inluminavit magno cum tonitru. Ventus magnus flabat ut iter domum eum obluctebar.
Vere huius in libro olim memini me legisse :
erat autem fere hora sexta et tenebrae factae sunt in universa terra usque in nonam horam
et obscuratus est sol et velum templi scissum est medium |
|
|
| "These entries practically write themselves!" |
[Mar. 20th, 2008|05:37 pm] |
Somniavi me in ephemeride scribere. Hic pono, et verbatim utpote recordor :
« Cum Melle et Ruth novam ad tabernam nocturnam discessurus (scilicet in somnio ut vigil) ordinatro iter exquisimus. Iter nos per viciniam Indicam, in qua tauri sacri in triviis libenter errare sinuntur. Pagina interretialis monebat : nemo eos impediat quominus aliquando viatores oppugnent. Dum puer inter fundos et agros medio in orientali America habitavit, semper taurorum cornua evitabam, sed hoc non credebam necesse nunc Londinii ! »
Utinam Latina meo in somno non tam inrisibilis esset ! |
|
|
| |
[Mar. 17th, 2008|07:31 pm] |
Τί, ἐράστρια, με καλὸν εἶναι φάσκεις ; οὐ γὰρ οἶδα · οὐδεμία ἄλλη οὕτως ἡγτεῖται. Τί νομίζεις με ἀγαθόν ; οὔκ εἰμι μακρός. Τί, ὦ ἡδυεπές, οἴῃ με ἐράσμιον ; οὐ γάρ εἰμι κομψός. Τί με προαιρῇ τῶν ἄλλων ; πολλὴν ἀρετὴν ἔχω δ'ού.
Σὺ θεά ! εἰ ἐκ ναοῦ ἐκβαίνουσαν ὁ δήμος ὧρα θαυμαζόμενος ποσί σοι προσέπιπτεν ἄν.
Τοῖς λόγοις τοῖς φιλτάτοις πιστεύειν θέλω, ἀλλὰ φόβερος οὐ δύναμαι. Οὐτε παύουσι τόν μου φόβον, οὔτε πραύνουσι τὴν ψυχήν, οὔτε λύονται τὸν νόον · ἰσχυρὸς δὴ ὁ φόβος. Αἱ σύννοιαι φοιῶσιν, ὅτι ἄπεισι καὶ ὁ ὕπνος καὶ ἡ ἀνάπαυσις. Φοβοῦμαι δὲ μὴ μεταβουλεύῃ.
Οὐδὲν ἔχω πλὴν τούτης τέχνης, ἀλλ' ἐμοὺς λόγους ἀναγιγνώσκειν οὐκ οἶσθα. |
|
|
| |
[Mar. 16th, 2008|04:03 pm] |
|
Invocation erat iucunda, etsi etiam tam aegrotus et defessus eram ut vix saltarem. Desunt nocte narrationes insolitae, quod afuerunt dramata et vesania. Sed omnes videbanut laeti, itaque adnotare velim. Post tabernam Liana apud nos mansit ne iter trium horarum ad septemtriones faceret. Putabamus omnes diaeta attacta statim obdormiscere, tamen cum succo et pane donec aurora coelum inluminavit in atrio collocuti sumus. |
|
|
| |
[Mar. 15th, 2008|09:50 pm] |
Heri aegrotabam, sed nox, Sanctus nomine, in taberna quadam nocturna Sohoensi agebatur, in qua et D.U.S.T. et Voices of Masada, quibus in gregibus ambobus amicos habemus, cecinerunt. Mikey infelix valde aegrotans nihilominus carmina cantebat, videlicet inter tussium eruptiones. Et Nim nova in stola brevi nitebat ; Oculos omnes vere vertebat. Morbi causa eheu maturius finierunt. Voices of Masada parvam post moram secuti sunt, et turba coram eis laete saltabat. IV cerevisias Red Stripe viles bibi neque ebriositatem levissimam sentiebam. Hodie autem crapula advenit, sed et puto machinam fumificam dimidiam culpae partem habere.
In aedificio vicino nox Popstars nomine, musicae Glam et Indie dedita, agebatur. Area fumandi autem utriusque tabernae erat communis, cum saepibus ferreis in eius medio ne tribus in sese immiscerent. Plerumque separatim stabamus ; pauci saepes appropinquabat quod machinae calefactantes super ianuis positae sunt. Sed Nick vampiricus ad saepes fortiter ambulabat, legatus. Conatus est etiam legatos Reginarum in tabernam nostram inducere. Nonnullae puellae usque ad solum saltatarium penetraverunt, sed custodes et vampiricus Dionysos (vere se nuncupat iste) secundam legationem inurbane reppulerunt. Itaque reliqua nocte ut Pyramus et Thisbe per rimas saepium tributim colloqubamur.
---
Lianae obviam ivimus apud locum Tufnell Park et ad caffeum litterarum duximus, et paulo post adventum Sandy quoque venit. Cum caffea &c horas de academicis et rebus publicis orbis terrarum totius disceptavimus.
Nunc ad Invocationem apud Minories ! Oportet me photomachinae in sinu non oblivisci. |
|
|
| Spleen et Idéal |
[Mar. 15th, 2008|12:34 pm] |
NB : nolite scandere, est oratio soluta
| Mane expergiscor radiis solis
ardentis e somno coactus,
odoribus noctis in vestimentis
et lodicibus circumdatus.
Totus mundus sudor et sordes.
Nimis vinum bibi, quod merum
caput etiam hebetaret. Momentis
incertis immotus maneo dein
e lecto semianimis repo caffeam
petitum, quae semper necesse’st.
E cucinae finestra auroram fuscam
intueor, squalorem viarum urbis
despicio. Siccae fauces : quot cum
amicis sigaretas fumavi ! sed caffea
guttur raucem breviter mitigat. Ad
porticum claudo ; in concreto aspero
sedens sigretam ultimam incendo
dum immanis noctis cursus recordor.
Talibus diebus vere sentio me vivere. | Mane expergiscor radiis solis
splendidus e somno adlectatus,
calore matutino in vestimentis
et lodicibus circumdatus.
Totus mundus lux et lenitudo.
Nimis vinum bibi, quod falernum
caput etiam foveret. Momentis
tranquillis immotus maneo dein
e lecto semisomnus discedo caffeam
petitum, quae semper necesse’st.
E cucinae finestra auroram nitidam
intueor, congeriem viarum urbis
despecto. Siccae fauces : quot cum
amicis sermones contuli ! sed caffea
guttur raucem dulciter mitigat. Ad
porticum erro ; in concreto frigido
sedens sigretam ultimam incendo
dum iucundae noctis cursus recordor.
Talibus diebus vere sentio me vivere. |
|
|
|
