Τί, ἐράστρια, με καλὸν εἶναι φάσκεις ; οὐ γὰρ οἶδα · οὐδεμία ἄλλη οὕτως ἡγτεῖται. Τί νομίζεις με ἀγαθόν ; οὔκ εἰμι μακρός. Τί, ὦ ἡδυεπές, οἴῃ με ἐράσμιον ; οὐ γάρ εἰμι κομψός. Τί με προαιρῇ τῶν ἄλλων ; πολλὴν ἀρετὴν ἔχω δ'ού.

Σὺ θεά ! εἰ ἐκ ναοῦ ἐκβαίνουσαν ὁ δήμος ὧρα θαυμαζόμενος ποσί σοι προσέπιπτεν ἄν.

Τοῖς λόγοις τοῖς φιλτάτοις πιστεύειν θέλω, ἀλλὰ φόβερος οὐ δύναμαι. Οὐτε παύουσι τόν μου φόβον, οὔτε πραύνουσι τὴν ψυχήν, οὔτε λύονται τὸν νόον · ἰσχυρὸς δὴ ὁ φόβος. Αἱ σύννοιαι φοιῶσιν, ὅτι ἄπεισι καὶ ὁ ὕπνος καὶ ἡ ἀνάπαυσις. Φοβοῦμαι δὲ μὴ μεταβουλεύῃ.

Οὐδὲν ἔχω πλὴν τούτης τέχνης, ἀλλ' ἐμοὺς λόγους ἀναγιγνώσκειν οὐκ οἶσθα.