DEVS EX CRAPVLA

elegi II

2008-07-24T19:00:52Z

Nam formido senectutem, quippe insidiatur :
debellare volens turpiter inlaqueat.

---- ---- ---- ----

Imprudenter amat Merope : contemnere noli.
Sicut amamus, amat ; quo miseremur eam.

beluosus @ 2008-07-23T19:33:00

2008-07-23T18:41:24Z

Lianae obviam in ferroviae loco imus du Mel et ego ad septentrionales urbis iter faciebamus. Ab Oxonia cum amita nudius tertius revenerat, et tum eam in loco post diem in biblioteca exspectabat. De oppido et de academica eius multa nobis dicebat, quae sollicitant. Caffeam bonam deesse dixit : ac nullam vespere inveni posse, porro nocte turbam optimarum insulsorum vias foraque oppidi amoeni invadere. Beata sum, inquit, quod invitationem Academiae Oxoniensis recusavi, ne in cella mea celavissem nisi Londinium fugere interdum potuissem.

Sed de academicis in genere quoque collocuti sumus, qui sermo me peius sollicitavit. Procul, o quam procul ! me abesse sentio. Quippe eruditionem peto, in grege doctorum peritiorum vivere volo ; nam multi ex amicis sunt valde docti, sed aliter plerumque student. Vereor ne umquam discipulus tecta collegii subeam, aut si possim, ne semitam falsam sequar. Aut cupiditas aut necessitas errat. Finem recuso meum ut officium invite adnitar. Dico quasi mendaciter me utroque proficisci...

Desperanter somnia umbrasque somniorum capto.

Sex Captiunculae Cotidianae [six quirks meme]

2008-07-22T20:14:42Z

A Chris Jones, scriptore blogi LatinLanguage.us tactus sum.

1. Link the person(s) who tagged you.
2. Mention the rules on your blog.
3. Tell about 6 unspectacular quirks of yours.
4. Tag 6 fellow bloggers by linking them.
5. Leave a comment on each of the tagged blogger’s blogs letting them know they’ve been tagged.

Itaque:

1. Cum panem edo, primum partem intus mollem propere, quam propere, voro ; quoniam mihi dilectissima est crusta, quam lente cunctanterque conficio, ut eduret. Atque, si duras, micas e patella lingo. Porro butyrum recuso, quod odi.

2. Puto sonos -- linguas totas nonnumquam et musica praecipue -- colores habere. Tempus quoque, et eventa vel spatia inibi sunt colorifera. Attamen abest systema ulla ut colorem praedicere nequeam : per experientiam solam cognosco.

3. Non mensibus nec annis tempus numero, nec locis nec scholis nec eventis, sed secundum amores.

4. Picturas (videlicet et pictas et photographicas) de hominibus abscedentibus vel avortentibus maxime amo. Semper de discessione eiusque pulchritudine maesta cogito.

5. Scriptionem sacram esse (quasi per superstitionem) puto. Opinionem hanc antiquam ab Aegyptiis teneo, postquam linguae hieroglyphicae studui.

6. Legere non possum si sitio.

beluosus @ 2008-07-17T19:19:00

2008-07-17T18:19:41Z

Hodie est mihi tranquillitas. Sub finestra sedentem ventus levis me fovet ; umor frigore amiciter me tangit, pluvio fragrat aura. Caffeam bibo cum locos de magia arabica e Renascentia (quo de saeculo ignorantiae me pudet) ab amica scriptos lego. Nequaquam solet nomen Aristoteles me ciere ; hodie autem est bonum et gratum. Est dies lentus et ater, philosophicae igitur lectioni idoneus. Olim tali die in libraria prope domum Mel et ego horas hic illic per thecas errantes egissemus, dein in caffeum propinquum properassemus. Longinquitas obstat... nihilominus tempus vacat, odores et gustus sententias evocant, lectio delectat. De aetate eiusque notionibus disco. Amica mea bene scribit, erudita magna erit -- immo magna est. Iudicio meo credere debet.

beluosus @ 2008-07-15T19:46:00

2008-07-15T18:48:41Z

Tam diligenter graece studebam ut paradeigmata verborum somniarem.

colophon

2008-07-15T18:43:01Z

Post convivium coenautocinetis per Brixton ad Trafalgar square, inde domum vecti sumus. Sedebamus in summo tabulato, postremis in sellis. Fatigati eramus, vix ebrii, bene quidem nos gerebamus ; sedebam in mediis puellis quae manu me tenebant. Interdum caput in umero nitabatur, vel osculum dediturnbsp;; praeter haec nihil nos amantes, nec solum amicos, ostentavit. Sed et hoc hilum pudicitiam vectorum quorundam laesit. Magna cum contumelia vix per sussuros dissimulata nos intuebantur. Totum iter isti, iuvencus femellaque plebei, sibi nos vituperabant. Si semi-somnes non fuissemus, verisimiliter contemptionem istorum meruissemus -- sed haud magis quam lascivia foris ulla taedium spectatorum eliceret (hem, fere dimidia parte magis...). Teneritatem autem amabilem solam ostendebamus. Cum haec ita sint, credimus puerum nos invidiae causa nec pudicitiae odisse : nempe amiculla eius puellam secundam in cubile non sineret.

Sapientia

2008-07-15T18:34:21Z

Usque a die Martis aegrotabam. Perpauca vere hebdomade postrema feci, quod morbus atrociter me adfecit. Quiescebam, sed vespere diei Veneris non iam valebam. Itaque reliquum seriei Queer as Folk, quam abhinc hebdomades coepimus, spectavimus, secundum morem robot_mel iuniperum, silkyraven ac ego singulas vini lagoenas bibens. Horas paucas morbum non sensi, sed mane et morbi et crapulae dolores patiebar.

Itaque totam diem, dum Ruth equitabat, dum Mel exhibitionespicturarum et sculpturarum invisebat, iterum quiescebam, i.e. ludum ordinatralium ludebam, lectionem The Mind-Body Problem libri finii, frustra dormire conabar. Die Saturni igitur vespere, cum indigo_violet et bootpunk ad convivium diei natalis spikylady iter longum in Streatham fecimus. Lagoenas tam multas quam varias, ex congerie liquorum quam Alcohol Comoediae nuncupamus, protulimus, ut comissatores eas deis volentibus biberent. Num epotatae sint nescimus ; sed reliquimus. Vix ullos in convivio nosceramus ut apud thecis acervatim iacebamus. Media nocte fatigati domum petiimus ut inter nos virium reliquum exhauriremus.

Die Solis sahra_patroness iterum invisit, nobis prandium coxit. diem convocatione studiorum una sed et separatim egimus. Has studiorum dies amo ; commonefaciunt tales dies e colegii aetate, quas numquam efugisse desidero.

Triste reventum ad cottidianum.

la décadence

2008-07-08T19:45:40Z

Vespere die Veneris domi mansimus ut Ruth tractatulum, personas ego laboraremus. Dum opus Ruthae recensebam, puellae potiones petitum ad maellam discedunt ; mox cum iunipero revenerunt. Paulo postea in cubitum ivimus ut diem ipsi Veneri dederemus.

Die Saturni denique personas perfeci. Reliquum diei hospitalio agebamus. Primum advenit Liana ut nobiscum studeret. Dein pater Mellis invisit. Post eorum discessus Jessica et Aaron venerunt ut cenaremus et Doctor Who spectaremus. Oimoi ! finis seriei erat ineptus : consilium Davri fuit stultum, exitium Donnae non placuit nec Rosae digressus cum Doctore humano. Sed Daleks germanice locuti sunt ! Pro hoc multam veniam dabo.

Personis indutis ad Casanova Ball profecti sumus. Quoddam in theatro (cuius nominis oblitus sum) agebatur ; locus infeliciter eo nocebat : plerumque inornatum erat (causa vigilium, qui aedificio velut arce pro Gay Pride usi sunt), et praeter theatro ipso aberant spatia magna, ut cellae scalis disiunctae convivium componerent.

Cum intravimus omnibus penna pavonis data'st. Musica barocca in vestibulo tonabat. Statim Aaron lagoena vini campanice Moët largiter emit, quam poculis plasticis eleganter bibere debuimus. Sic muniti in turbam prodiimus, spectantesque spectatique explorabamus. Comissatores plerumque luxuriose sese ostendebant. urbane aut egregie et immodeste vestiti, et omnes personas in manu vel in facie gerentes. Scalas ascendimus, in quibus vir saxaphono canebat. Secundan cellam potatoriam invenimus ; inibi amicos paucos salutavimus deinde propter frequentionem effugimus. Cella ad saltationem praeteriimus, quoniam musica nos non illicuit. In cella altiori cena ubertate sua mensas multas replebat : fructus panes casei botuli placentae in luce rubra formas insolitas sumebant. haud procul mensa tabernaculum Adulatoris stabat, ut omnes blanditiam, si desiderassent, acciperent. Summo in tabulato in cellae ianua signum pendebat cum titulo Life Drawing. Dum canebat phonographum antiquum, duae puellae, nudae vel subligacula gerentes, singulae et binae in tableaux stabantque recumbabantque ut spectatores carbone eas ad vivum delinearent.

Longe in vestibulo, frigido in vento musica saeculi XVIII circumdati et haud procul tabernariis manebamus ut intrantes hospites intueremur. Horas pompa insolita nobis coram oculis vagebatur. Spectabamus indicam ebriam stola brevi rubicunda Elegant Gothic Lolita generis vestitam et interdum personam Cyberman gerentem saltare, ac eius lagoenam campanici denique ad humum labi. Vidimus nobiles, flappers, scurras, latrones, reginas, Reginas, et feminam in forma placentae.

Quod in sinistra personam, poculum in dextra gerebam, paucas picturas feci. Si quis desiderat plures videre, hac pulsa.

Multa nocte domum revenimus, in lectulum properavimus. Die Solis in animo habueramus mane expergisci, sed basium matutino sub crepusculo nos in cubile ad meridiem paene tenebat. In televisorio grand Prix britannicum spectavimus; re vera ludos nequaquam amo, sed F1 libenter cum puellis carissimis specto : factu'st enim mos iucundus. Et apud nos et in cursu Silverstone pluebat. Relator in televisorio dixit spectatoribus talem imbrem poculo theae idoneum videri quod dictum nobis sapientissimum putavimus ut theam nobis statim coquerem. Post curriculum ad bibliogoth ivimus ut librum My Name is Red Orhani Pamuki discepteremus dum nimis caffeam, sicut lectores huius libri oporteret, biberemus.

Amoenitas

2008-07-05T11:12:37Z

Hodie puellas inter perpulchras experrectus sum. Semisomnes horam tranquillam iacebamus imbrem maximum auscultantes. Aurae frigore, luce glauca, cutis mollitie fruebar.

Vocavit eheu mundus saevis. In cucinam igitur exsul profectus sum caffeam coctum. Praemium autem inaestimabilis erat conspectus amasiarum luxuriosa in teneritate cubantium.

O utinam pictor essem.

beluosus @ 2008-07-04T19:12:00

2008-07-04T18:12:58Z

Impigra cum cura heri cutem personae meae exstruebam. Non solum eius exemplar, quod quondam fabricatus sum, debeo superare, sed etiam haec nova debet cum aliis contendere ut laudes eliciat. Splendida quidem debet videri ut bene apud saltationem accipiatur, immo vero ut ego bene accipiar. Sic semper pueris.

Nam personam Mellis simpliciter clavis ornavi. Vix refert : corsettum illud geret ut totam noctem nemo personam conspiciat ! Atque personam Ruthae quoque me oportet ornare, quippe meliorem illi debeo quam hanc vilem et inelegantem in taberna vestimentorum scaenicorum emptam. Ista enim hospitibus satisfaciat, ut mane sermocinati sumus ; es, inquam, puella perpulchra : dum persona habeas, curat nemo. Taenias autem et elencos &c. mihi dabit. Sic puellis singulam personam bellam fabricatus ero. Etsi me paenitet puchritudines illarum occultare.

beluosus @ 2008-07-02T20:04:00

2008-07-02T19:06:19Z

Ἐκ πολλοῦ οὐκ ἠξάσκουν τὴν τέχνην · ἤγαλα μὲν τὸ τῆς Μελαίνης βιβλίον, οὐδ' ἄλλως ἠργασάμην. Χθὲς δὲ ἑσπέρᾳ, μεταξύτε τῆς εὐπρεποῦς Ῥουθ τῇ ὑπολογιστικῇ παιδίᾳ παιζούσης μεταξύτε τῆς εὐειδοῦς Μελαίνης ἀναγιγνώσκης, χάριν τῆς συνουσίᾳς τῆς ἡμέρας Κρόνου τὰ πρόσαπα ἐποίουν. Χεῖρές μοι νῦν οὐτάμεναι, καὶ χρῶμα καὶ κόλλα ὑπὸ ὄνυξιν · ὡς δὴ μακάριός εἰμι.

beluosus @ 2008-06-29T11:13:00

2008-06-29T10:13:58Z

Spe destituti incursionem in Camden reliquimus. Personas nobis emi, quas cum pigmento et clavis ad saltationem ornabo.

Vespere nobiscum indigo_violet et bootpunk ad Putney iter fecimus ut diem webcowgirlae natalis celebraremus. Convivium erat parvum, solum aderant hi supra et shadowdaddy, ut familiariter de omnibus (amicis et eorum vitiis, stupris, Berolino, titulo pelliculae eroticae velut exemplar declinationum germanicorum (Frau Doktor mit den dicken Titten), &c.) garriebamus dum sescenti pocula liquorum variorum hauriebamus. Propter ecclesiam illam apud Tamesen in Putney, in mente carmen pelliculae The Omen etiam audio.

Postea ad Vagabonds. Mihi in animo fuerat (iterum) saltare. Sed cum sahra_patroness et Nadia in colloquio de historia intellectuali et academicis noctem degi. Atque per digressionem mihi dixerunt larves in bibliotheca Senate House incolare ; quo nuntiato statim consilium feci, ut inibi metaphysicis vel scriptis Aegypti antiquae studeam. Nihil insoliti vere expectabo, verumtamen pulchro in loco legere gaudeo.

Eheu silkyraven in conventiculo Blackpooli aberat, cuius absentiam omnes, Mel et ego praecipue, deplorabamus.

beluosus @ 2008-06-28T11:27:00

2008-06-28T10:45:52Z

Hodie ad viciniam Camden ibimus ut vestimenta mihi emere conemur (hahae errorem typographicum iamiam feci, cogemur in loco conemur scribens). Videlicet hoc est satis insolitum ut exscribi mereatur. Annos nihil praeter t-shirt bracas caligas induebam, sed synthesin elegantem requiro ; at saltem non recentis habitum vestis peto, immo saeculi XVIII.

le weekend

2008-06-25T17:38:18Z

Die Veneris nimstar apud nos cenavit. Usque a spectaculo in taberna nocturna Underworld eam non inviseramus. Nunc gravida videtur. Infantem enim in ventre calcitrantem interdum vidimus. Proximae salutationi infra flumen iter facemus, ut apud eam invisamus, quod non poterit facile ad septentriones vehi. Haudquaquam exspectabamus amicam gravidam fieri, amicam nobis vetustiorem praecipue. Quam inprovisum !

Dies Saturni erat otiosus. Mellem adiuvavi ut thecas novas construeret easque libris impleret. Multos ex atrio in thalamum tulimus, tamen multi iam sub aliis inaccessi manent. Saltem acervum ante thesauros verborum graecos latinosque movi. Reliquum diei lectionem et studia tranquille agebamus. Nocte ad Invocationem ivimus. Non longe aderamus, ne multi quidem aderant quod feriae eos avocabant. Atque fatigatus longam post hebdomadem voluptates diaetae malebam. Quae autem in taberna coeperant. Inter robot_mel et silkyraven sedentem Ray me dixit superbum videri, cui dicto « si nunc credis, inquit Mel ridens, te oportet eum domi spectaturum esse ! » Quo tempore fugit. Paulo postea Mel e taberna a nobis erepta'st mel cupientibus.

Dies Solis otiosior. Grand Prix iterum in televisorio puellae spectaverunt, immo inceptumque finemque spectaverunt medium indormiverunt. Graeca lingua parum studui. sahra_patroness invisit ; de magia et de schola collocuti sumus, videlicet ut solemus. Vespere otium nos magnopere superabat ut pelliculas duas, The Addiction et Was tun wenn's brennt? spectaremus : philosopha vampirica et anarchistae germanici ! Utinam otii dies unus insuper manuisset. Invite dies Lunae occurrit.

beluosus @ 2008-06-21T13:43:00

2008-06-21T12:49:51Z

Τὴν ἐρημίαν φιλῶ. Εἰς τὸ χωρίον τὸ ἀνάστατον θέλω φεύγειν, τὸ φυγαδικῶς ζητεῖν, ὃ θερίων κενόν ἐν ᾧ οὐδείς γὰρ ἀνθρώπου ποῦς ἐμίανε τὴν θίνα. Τὸ νεκρὸν πεδίον μ' ὑπάγεται, καὶ ψυχαγωγεῖ με τὰ ἀμνηστούμενα ἐρείπια, ἡ νεκρόπολις γεγόμενον τὸ ἄστυ. Ὁ τόπος ὁ ἀγνὸς καὶ ἀγνοτός με καλεῖ · ἀλόγως ψιθυπίζων ὑπισχνεῖται ἄρρητα. Ἐκει μενῶ ὑπὸ τῷ μελαμβαθεῖ οὐπανῷ, ἐν γὰρ ψύχει ἡσυχάσομαι. Τυγκάνω οὖν τὴν εὐθυμίαν. Ἐκείνῃ τὰ ἔνδον φαίνεται τὰ ἔξω.

Ἡ δὲ λυγαῖα ἐρημία ἐστίν · τοῦτ' ἐστὶν ἡ αὐτὴ ἐρημία ἣν ἐνκολπιζομένην φέρω. Ἐστί μου ἡ ἐταίρα ἡ ἀεί μοι συνακολοῦσα, ἡ γὰρ μόνη με μήποτε λείπουσα. Καὶ εἰ ἀποθνῄσκοιμι πιεζόμενος ἐν τῷ λευκανθεῖ τῆς ἐραστρίας κόλπῳ, εἰ ὁ ὕστατός μοι ἀκουόμενος φθόγγος εἴη ὁ αὐτῆς λόγος, ἥ μου ὑστάτη σύννοια εἴη ἐμή · ἡ ἐμὴ αἴσθησις, οἱ ἐμοὶ λόγοι, τέλος ἡ ἐμὴ ἐρημία · ἡ δ' αὐτὴ ᾗ ἀεὶ ἡπόμην ἣν ἀεὶ ἔφιλον, ἧς ἀεὶ ἤκουον. Οὐκ οἶδα τί ἐστιν ὁ θάνατος, ἀλλ' ἐπίσταμαι τὴν ἐρημίαν. Ὥστε τὴν ἐρεμίαν ἀεὶ ζητῶ, ὥστε ἀεὶ ἀπολισθάνω.

ἄνοστος

2008-06-19T17:57:43Z

Carmen Close to Home Concrete Blondense cras vespertino in itinere auscultavi. Domum tum vehebar, sed vix refert : casu scilicet accidit. Totam diem noctem cunctum in mente versus volitabant melos canebatur vox cantatricis dulcis consonabat. Perpulchrum est, feliciter, alioquin me furiet. Nec salutiferum est, quia nimis cogitationes Domum, sive ad Lares, pellit.

Cum iter conficio, i.e. iter verum, alia ex urbe vel terra, numquam domum attingere volo. Nolo iter finiturum, nolo ferroviam in locum venturam, nolo autoraedam apud insulam constituram. Sarcinas denique in atrio inanire fastidio. Etsi via defessus sorididatus famelicus, iam iter cupido ; in caupona conquiescamus vel in deverticulum caffeum foedum bibamus ut exsurgamus, ne iter umquam finiat.

Numquam Lares habere me sensi. Hic habito, illic incolo, alicubi cubiculum debet esse. Sententia domestica mihi semper abest. Raro demigrans respicio. Nunc splendida in urbe incolo, tot amicos ibi habeo quot urbem amant ; numquam, aiunt, ex urbe discedere volumus : hic Lares nostri. Attamen haud ego. Porro autem hic amicos multos ac caros, uxorem pulchram, amasiam miram habeo. Eos relinquere recuso, etsi propterea radices non ago. Quid boni locus ? homines caros animadverto.

His dictis, spero me senem Lutetiae moriturum.

σκέψις

2008-06-17T21:21:29Z

commentariolum propere scriptum in media lectione

Quis adfirmat se scire non scit sed immo credit se scire. Quia dubium semper manet : scio, sive credo me scire sed possum errare. In foro e.g. Drusum, amicum meum, video ; scio, igitur aio, eum adesse. Attamen possum pro Druso Gaium habere. Faciliter sensus decipi queunt. Aut Drusus, si vere est Drusus, nec Gaius, nec genius Cartesii malignus in eius forma (hahae), si adest, non pro certo scio eum amicum. Forsitan me secrete odit, aut solum tolerat. Pro certo nescio ut meo arbitratu decernere debeam.

Quis epistomologiae studet de certitudine scientiae ratiocinatur, sed et ne is quidem potest facultatem erroris vitare. Fingamus etiam certitudinem attingi posse ne omnia vincat error. Si error absit, dicamus nos scire. Quod dicere nos credere nos scire est, heu, inconcinnum. Sic lingua philosophiae deest.

Mathematica saepe linguam dicuntur. Esset, aio, quaedam quomodo lingua... si ita definitionem linguae extenderemus. Hoc negare soleo : quoniam mathematica non dicunt caelum nubilosum, puellam pulchram, gurgitem terribilem.

Nam his dictis doctrina mathematica certitudinem profert. Tamen nihil dicit nisi de se. Cum mundum mathematicis describeremus, proprietates definire primum deberemus. Mensuram trianguli ratione intellegemus, sed trianguli exemplar in mundo numquam invenemus : est, ut numeri, artificium humanum. Porro si triangulum metirer, quid significaret mensura ? Uncia quidem formulam vix universalem exprimit.

beluosus @ 2008-06-15T12:27:00

2008-06-15T11:37:10Z

Aliquando me paenitet physicis in schola non studuisse. Quoniam cosmologia me delectat, cosmogonia fascinat, sed nequeo funditus eas, immo earum coniecturas argumentaque recentia, intellegere. Philosophari ratione sine intellectu haud proficit. Nam satis scio ut non stultus videar (effatum heisenbergense liberum arbitrium probat !) sed malim libros praeter eos vulgo scriptos legere posse. Utinam mathematica amarem, aut non desiissem.

mauvaise foi

2008-06-14T14:44:05Z

Nam quod nuper philosophiae caritatis incommoditatem patiebar, iterum constitui lectionem L’être et le néant Sartrei incipere, quem librum bis legere conatus sum nec CCCl paginas umquam transgressus sum. Medio libro attacto orationem exsiccatam adeo moleste fero ut deponerem. Verumtamen La nausée sexies perlegi, et fabulas, Les mouches praecipue, semper amo ac diligo. Sed, ut olim ennarravi, tractatuum Sartrei philosophicorum me infeliciter taedet, etsi velim doctrinam eius cognoscere. Propter sermonis taedium quidem Pierrem cafeo abiisse puto.

Iste autem liber mihi sententias permultas excitat. Dum lego, hic locus ille disputatio me sescentes argumentorum aliorum commonefacit, ut chartam in libro teneam in qua commentarios, immo digressiones, exscriberem.

Confiteor me vereri ne lectionem perficiam nolo potestatem consumere.

de linguis classicis

2008-06-14T13:50:38Z

Linguam latinam maxime amo, tamen graecam valde diligo, quae me interdum vere delectat. Dum thesauro verborum Abrégé du dictionnaire grec-français Anatolei Bailly utebar ut verba nonnulla discerem ampliterque intellegerem, multitudo verborum mirificorum (iterum) me percussit. Haud dubito graeci antiqui propter linguae divitias poesi praestitisse philosophiae praecessisse. Dilegentius graecitati me oportet studere.

Attamen lingua latina est princeps mihi amor : sonat melite in auribus, animam agitat, cor tenet. Est pulchritudo in versubus graecis, in sermonibus, in orationibus, sed hi latine scripti me quam fortiter illecebrarent. Sed, videlicet, numquam puellam pulchram locum graecum recitare audivi.

de veritate

2008-06-11T19:59:14Z

Quid est veritas ? Haec verba amici Valeriani matutina mihi obviam ierunt, vel deprehenserunt. Nonne quondam amici mei hanc quaestionem eandem tractaverunt ? Nihil enim decrevimus, nisi essemus relativistae. Sed quaestionem me percussit, tamquam talia arcana semper me commoverent, ut iterum calamus sua sponte responsum exscribere inciperet. Hoc reddam :

Quid est veritas ? Sunt qui putant veritatem esse mundum sive mundi partem : veritas est, inquiunt, quid est. Verum est quod est in mundo. Tautologiam paene dicunt, quae nihil vere significat.

Alii sunt qui putant veritatem esse diem apricum, odorem crustulorum aviae, risum infantis. Arce istos ! stolidissimi sunt, aut aliquid vendere conantur.

Sunt etiam all qui dicunt veritatem in vino esse. At hi sunt lepidi, infeliciter autem exponere nequeunt, quod in atrio meo edormiunt.

Multi sunt qui putant Deum esse veritatem. Verba Iesu ipsius proferunt ; hoc cognosco propter vecordem qui in via apud collegium tabellam his verbis inscriptam verberare solebant : Ego, inquit Iesus, sum via et veritas et vita. Sed non possumus Deo veritatem adaequare. Quoniam Iesus dixit se esse et viam et veritatem et vitam : veritas igitur est modo pars Dei. Aut pars partis Dei, secundum hanc vel illam haeresin.

Nam dictum Iesu est pulchrum, aio, sed nihil explicit. Attamen hi putant Deum veritatem. Quam ob rem ? rogemus. Quicquid verum est, non est falsum. Ac falsum putamus malum. Sic veritas est bona. Similiter Deus non est Diabolus, ille est bonus. Sic Deus, summum bonum, est veritas.

Porro Deus et veritas sunt res ingentes, mysteriis plenae, ineffabiles. Quod non funditus intellegitur fit nobis opus deorum, vel Deus ipse. At submarina navis nuclearis quoque est ingens, mysteriosa, et pro certo non funditus eam intellego, sed eam non puto veritatem. Nec deam. Dubitamus quidem, ne rem concretam Deum pronuntiare. Mysteria nostra debent abstracta videri. Sescenti exempla in philosophia naturali invenire possumus ; sagittam temporis e.g. non nuncupo veritatem, etsi mysterium inexplicabile videtur.

Iudex scit veritatem implicatam, contortam saepe, saepius caecam : difficile intellectu. Definit autem veritatem, ut sit gestis et factis composita. haec enim sunt mundi partes, sed veritas, ut plerumque verbum intellegerem, debet esse universalis. Ita non ad partem hanc vel illam, sed plane omnes ad partes pertinet. Ne hoc quidem ad Deum adducit. Qui veritati Deum adaequant propter intellectus egestatem, isti aio ignaviter ratiocinantur.

Quisque e nobis credit se scire quid veritatem, donec definire vel excogitare incipit. Ac non solum Quid esse ? sed etiam Num esse ? quaerere nos oportet. Atque, si veritas est, cuius sit ? et possumusne scire ?

beluosus @ 2008-06-09T18:43:00

2008-06-09T17:43:49Z

Ἡμέρᾳ Ἀφροδίτης τὴν ῥωμαϊκὴν γλόττην ἐπαίδευσα. Βραδεῖα μὲν ἡ ἐπίδοσις, προκότει δὲ ἡ μαθητής. Μακρὸν χρόνον περὶ τῶν περιστηθίων καὶ ἀλλῆς γυναικείης ἐσθῆτος διαλεγόμεθα.

Μελ παρῆν συμποσίῳ μετὰ τῶν λεσβιῶν βιβλιοφυλάκων · Ῥουθ οὖν τὸ δεῖπνον ἡμῖν ἐσκαύασεν. Μένοντες δὲ δύο ἀσκοὺς γαλατικοῦ οἴνου ἐπίομεν καὶ περὶ βιβλίων ἃ ἐν διδασκαλείῳ καὶ τε ἃ ἑκουσίως ἰδίᾳ ἀνεγνώκειμεν, διαλεγόμεθα. Οἱ ἡμετεροὶ διδάσκαλοι ἡμᾶς ἐλελυπήκεισαν ὁμοίαις, καὶ ἐνίοτε ταῖς αὐταῖς, φρίκαις. Τὰ γὰρ δυσχέρα βιβλία τὰ ἐκ ἡμετέρων παιδειῶν κακῶς ἔδακνον ὥστε χρὴ τῶν βιβλιογέτων τυραννεύειν τὴν Ῥουθ.

Apologia pro ephemeride sua

2008-06-06T20:59:33Z

Dum amicis Anitae in taberna occurrere constituimus, nequaquam me apologiam pro ephemeride mea dare exspectavi. Nescio quis e nobis, videlicet non ego, latinitatis mentionem faceret, ut novam sodalem permoveret. Tantopere admirans Ruth (nunc iii eodem cum nomine Londinii novi) multa interrogabat. Cur, mihi inquit, latine scribis ? Nunc vobis, ut tunc ei, narratione parva explicem.

Et adulescens volebam me linguam latinam discere. Aliis autem studebam. In schola porro non potui, post scholam statim antiquae linguae pharaonum studere coepi, quae puellum me fascinavisset. Deinde duos post annos, quibus multas litteras multamque historiam legebam, desiderium Latini crescebat. Non iam me velle, sed etiam me debere discere dicebam. Quoniam necesse est studiis vitaeque meae libros romanos praecipue ac omnes e saeculis post Romae caedem intellegere : quis ignoret latinum sit dilettante inops. Est mihi optimus dilittante esse.

Incipiebam igitur, et paucos post menses amicae veteri in convivio atroci obviam ivi. totam noctem in angulo alios nos celavimus de studiis colloquentes. Constituimus me illam latine docturum. Eheu, mox ex urbe demigravit. Atque sermonem germanicum requisivi ut iter facerem philosophiamque legerem. Hiatus tres igitur annos duravit, sed per hoc tempus saepius dixi me latinum deponere non debuisse. Tandem nova inceptione pulverem a libris detersi. Numquam post hanc die desii.

Mel mihi librum parvulum Teach Yourself Latin antiquum i.e. caeruleo cum tegumento donum dedit cuius diligenter exercitationes exscripsi. Tamen caput ultimum appropinquans volebam, forsitan sperabam, quoquomodo pergere. Librum scripturae inveni, eo uti conatus sum sed sententiae aridae loci exiles admonitiones pudicae me reppulerunt. Itaque ephemeris exstetit : sententias meas libentius tractarem et indices temporis cogerent ne diutius calamus algeret. Sic coeptum humilis.

At humilitas evanescit. Aetates futuras animadvertebam ; nempe quicquid lingua vulgari scriptum erit non semper intellegetur : sicuti e.g. carmen Le chanson de Roland hodie Galli magna cum difficultate legunt (siquidem conantur), mille post annos opera Coletteae eadem cum difficultate legentur, nisi litteris et linguae saeculi nostri studuerit lector. Sed illa lingua Caesaris et Ciceronis, quae mortua dicitur, non mutatur, et sinit lectionem scriptorum et multarum terrarum et saeculorum multorum. Qui huic studuerit, sescenti libros gustare poterit : hoc ego feci. Quod hodie scripsi cras erit idem, tempus significationem verborum non temptabit. Recentibus igitur hominibus futurisque verba mando. Spero solum haec verba lectura -- et legenda -- esse.

Ita philosophari, carmina compono, res gesta enarro. Nego de ientaculo scribere, recuso iter ad laborem cottidianum enuntiare, nolo de momentis taedii fabulari. Quae post annos legere nolam, praetermitto (saltem praetermittere spero). Nimirum res quasdam nimis tracto : hoc in atrio (iterum) collocuti sumus, illi in taberna (iterum) bibimus, isto in peccato (iterum) deprehensi sumus. Semper autem haec lectorem, quia humanum, capiunt capiebant capient : potio futatio licentia dolor horror maestitia. Haec vere, ut agnosco, non omnes delectant ; satis est genti meae scribere.

Proporro sunt historiae, aut magni aut nullius momenti, sed quae cor tetigerunt. Quot sodales familiares comissatoresque habeo, a quibus hae historiae componuntur. Nolo eorum oblivisci nec sinere eos in oblivionem cadant. Vidimus sensimus egimus. Hic monumentum.

beluosus @ 2008-06-05T21:03:00

2008-06-05T20:04:48Z

Somniavi me linguam arabicam discere debiturum esse. Mihi epistolam Rawan, amica Lianae, ex Iordanibus misit ut ad convivium diei natalis suum invitaret. Anglice scripsit, sed in papyri margine sententiam arabicam inveni, quam secretam esse statim cognovi. Ne Lianam quidem enodationem rogare ausus sum. Itaque multos libros ad discendum emi ut iter mox facerem.

Fere mox linguae arabicae studere vigil incipiam...

carmen sapphicum sive sartreum sive horatium

2008-06-04T19:47:39Z

Nauseam vitae patiebar olim
Sicut in libro sapientis illo.
Tu quidem mecum, Venus et viatrix
     fabulam agebas.

Anxifer sermo, gemitus profundi
Possiderent nos thalamo forisque :
Viximus tamquam sophiam sceleste
     persequeremur.

Postuma, agnoscis nihilum manere,
Esse radices sub humo sepultas.
Ludimus non iam : fugitavit Antoine
     labitur Anny.