Lutetia

(no subject)

Die Lunae, ut ferias mensis Augusti mensarias celebraremus, in via Holloway Emma & amicullus eius Merlyn nobiscum convenerunt. Horis per interrete inquisitis, in taberna Big Red consenseramus cenare -- at frustra. Clausam invenimus tabernam, ut ad Coronet (tabernam wetherspoonensem immanem) adiremus. Aedificium fuit olim (ex aetate 1940s) theatrum cinematographicum ; conquesti sumus magnas sodalitates solas (videlicet neque negotiatores soluti) tales locos gubernare. Genium loci semper hebetant. Feliciter qualicumque in loco possimus amicitia vera frueri.
Lutetia

(no subject)

Itaque ad librariam Hellenic Book Service nomine iamiam ivi, quod a labore hebdomadem abero, et primo die quid iucundi volueaaram&nbap;; hoc enim multos abhinc hebdomades constitueram. In subsolium statim descendi, quo libri antiquiores quiescunt. Sex emi, tres graece, tres latine scriptos, omnes exemplaria veterum editionum ad usum discipulorum, quae maxime amo, quod eorum parvitas est idoneissima ad in ferrovia mane aut nocte in cubitu legendum. Et saepe imagines et tabulas geographicas inter commentarios ferunt.

Vespere ante diem natalem in taberna Big Red cum amica Sharon convenimus. Et aliam, Elsam, ibi exspectabamus, quae nataliciae aliae causa adibat. Et cum ea ὁ Βρόμιος quoque advenit. Deinde Sara et Red, quos longe non viseramus, advenierunt. Is explicans, Amicus mihi, inquit, citharam canit pro grege Bow Wow Wow, qui haud procul hodie spectaculum habet, et ille hortatus est ut hac in taberna antea conveniremus. Itaque, cuim intravissent, ille amicus nobis gregem commendavit.

Consilium feceramus tabernam nocturnam adire, attamen potatione inter amicos tam laetabamur ut totam noctem apud Big Red maneremus.

Nimis sikeri nec non satis cibum exhausi ; et puella in proxima mensa mihi vinum dedit, quod iamiam emptum potare non potuit, quippe amici sui una tum abscedebant. O quam magnam crapulam postridie ! Quomodo aliter natalem diem agam ? Ad meridiem dormivimus, dein e cubile repsimus et ego caffeam coxi.

At subito vehementer quis ad ianuam pulsabat. Non desiit, ut aperirem, ut vigilibus obviam irem. Salve, inqui dux, debemus te quid rogare... insoliti. Nomen mihi et Mellis quaesivit -- illam vere sub ianuam advocavit, ut ipsa responderet -- et rogavit aetates nobis (bonam nataliciam tibi exopto, inquit secundus), et quo laboramus et nonne vicinos novimus. Praecipue voluerunt noscere, quo cras fuerimus inter secundam noctis horam et mediam noctem. Eramus, inquam, in taberna Big Red totam noctem. Immo vero, inquit, ita nihil illo tempore insoliti conspicere potuistis ; gratias vobis agimus pro responsa vestra. Dein ad proximam diaetam abierunt.

Acta in rete diurna nobis mysterium enodaverunt : in via nostra, in summo colle (insula nostra est in imo), vir manuballista necatus est.
Lutetia

de casu Britanniae

Suffragio damnoso nuntiato, in isto Libro Facierum, per iocum (immo vero, semi-iocum) scripsi :

     Debeone nunc mihimet fasciam flavam emere, an res publica mihi dabit ?

Primum scilicet uxor responsum « placet » posuit. Secundum « placet » positum'st ab amica mahometana. Haec mihi Britannia, quo nulla differentia in gentibus, in religionibus, in sexualitate amicitiae nocet.

Quid accidit, O Britannia, ut natio odii odiosorumque fieres ?


* * *


Omnes mihi amici -- punki, gothi, cinaedi, &c ut sumus -- nunc sperant novam ministram primariam futuram esse istam, quae dignitatem et iurem humanum abolere velit. Quoniam altera candidata enim pessima...
Lutetia

brexivit...

Suffragium me obtudit. Non putabam -- immo putavi -- patriam tam xenophobam esse. Plebicolae autem odium, contionatores metum, factiosi iram colebant ut populum pellicerent. Cum Ignorantia vincat, nos omnes perimus.

Timeo ventura maereoque.
Lutetia

(no subject)

Otium nuper non inane. Attamen mos scribendi deficit ut ephemeris plus lacunarum quam locorum ostendat. Olim momentis vacuis pugillares et calamum suscipiebam, nunc cum vacat hora, ad ludos versor.

Utrum hoc malum ? Si eventa parva non excribo, pro certo eorum diu non memini. Num memoranda sint ? Si minimorum oblitus ero, quondam curabo ? Si minima sint, quam ob rem recordari velim ? Gaudeamne umquam ea relegere ? Fortasse verbis relectis favillae memoriarum iterum incandescant. En quid dubito ? Regent Musae stylum.
Lutetia

« ἄλλοσ᾽ ἀποτροπὰ κακῶν / γένοιτο, τὸ δὲ σὸν εὐτυχές »

— Eur. Hel. 360-361

Misellus perniciem mihimet inveni, cum pondus animae incumbens volutatem superasset. Non iam tolerabo, inquam. Deinde fugi.

Itaque e taberna nocturna me secuta'st, attamen invite. Noluit sine me manere, attamen domi vix collocuti sumus. Non debeo illius gaudio nocere dum ipse laetari nequeo.

Loquere mihi, cras inquit, noli silere, noli a me secedere. Excedo tamen gradatim a mundo, sive excessi.